kalkwerk

Przez pięć i pół roku szukałem Kalkwerk¹. Wczoraj kupiłem. Następne będzie pianino od R., które wstawię do swojego pokoju na pierwszym piętrze².

1Thomas Bernhard, Kalkwerk, Wydawnictwo Literackie, Kraków-Wrocław 1986 r.

2Ibid., str. 7.

dominko

Wczoraj panie nosiły po dwie parasolki, nie wiedzieć czemu. A na niebie się kłębiło.

Zapytałem D. -Czy lubisz burzę?

-Lubię – odpowiedziała – po niej zawsze przychodzi spokój.

Czy jakoś tak właśnie powiedziała.

WESPÓŁ

…Bo – dokąd się śpiewa – jeszcze się żyje i trwa…

-Dokud se zpívá-

JAROMIR NOHAVICA

WSTYD

Widziałem kobietę grzebiącą w kubłach. Wynosząc śmieci pomyślałem, czy wstydzę się tego co sam wyrzucam? W sklepie był pan, który wąchał sobie pachy. Wróciłem do domu.

Po południu wziąłem „Sklepy cynamonowe” do ręki.

antałówka

Niewiele jest miejsc za którymi tęsknię. Jeszcze mniej jest miejsc gdzie chce usiąść i podziwiać obrazy, które jak ten, statuują żelazny kapitał ducha, dany nam bardzo wcześnie w formie przeczuć i na wpół świadomych doznań¹.

Cytat po to, by mądrzej było, zdjęcie  by tęsknotę usprawiedliwić.

1Bruno Schulz, KSIĘGA LISTÓW, słowo/obraz terytoria Gdańsk 2002r.

ć

L4

Jeszcze nie mam sił na przekonanie samego siebie. Ale może to i dobrze. Przekonywanie jest niepłodne¹.

1Walter Benjamin, ULICA JEDNOKIERUNKOWA, Sic! Warszawa 1997r.

ME

[...Po pierwsze, co się tyczy mego usposobienia, jestem melancholikiem i jestem nim do tego stopnia, że od trzech lub czterech lat widziano mnie śmiejącego się ledwo trzy lub cztery razy. Miałbym jednak, zdaje mi się, melancholię dość znośną i dość łagodną, gdybym miał tylko tę, która płynie z mego temperamentu; lecz przychodzi mi jej tyle skądinąd i wypełnia mi do tego stopnia wyobraźnie, i tak silnie zaprząta mi umysł, że w przeważnej części albo dumam, nie mówiąc słowa, albo obojętne mi jest prawie, co mówię...]¹

1La Rochefoucauld, ROZWAŻANIA I UWAGI MORALNE, Dom Wydawniczy MEDIEWAL 1992R.

PSIK

[...Daremny trud –dodał—utraciliśmy mądrość dawnych ludzi, minęła epoka olbrzymów!...]¹

1Umberto Eco, Imię Róży, PIW Warszawa 1999 r.

back

<„Wiesz”, powiedział, „często mnie to wszystko przerasta”.¹>

1Thomas Bernhard, Zaburzenie, Czytelnik, Warszawa 2009

pragnienie

[...Trudno o coś prostszego i bardziej ludzkiego niż pragnienie. Czemuż więc nie ośmielamy się przyznać się do własnych pragnień? Dlaczego tak trudno wyrazić je słowem? Tak trudno, że aż musimy je taić , budujemy dla nich gdzieś w sobie kryptę, w której spoczywają zabalsamowane, wyczekując...]¹

1 Giorgio Agamben, Profanacje, PIW, Warszawa 2006